Viðtal við Þorstein Roy Jóhannsson - Utanvegahlaupara ársins 2025 í flokki karla

uppfært 12. febrúar 2026

Þorsteinn Roy Jóhannsson var valin utanvegahlaupari ársins 2025 í flokki karla af lesendum hlaup.is. Þorsteinn var í öðru sæti í fyrra en lendir nú í fyrsta sæti. Hlaup.is ræddi við hann eftir verðlaunaefhendinguna þar sem hann fór yfir síðasta ár, styrkleika sína og fjölbreytni í hlaupum ásamt því að segja okkur frá plönum sínum fyrir þetta ár.  Hann deildi svo með okkur góðu ráði fyrir hlaupara.

Uppgjör síðasta árs

Þorsteinn sagði að síðasta tímabil hefði verið hans besta hingað til. Hann er enn að bæta sig, safna í reynslubankann og læra eitthvað nýtt á hverju ári.

Á síðasta ári var það Mýrdalshlaupið sem stóð upp úr. Það er ein af hans uppáhaldsleiðum og honum fannst hann hlaupa það ótrúlega vel. Þar sem vegalengdin er stutt miðað við önnur hlaup (21 km) gat hann leyft sér að vera „í botni“ allan tímann.

Laugavegurinn væri hins vegar allt öðruvísi, með öðruvísi undirlagi, meira á flötu og lengri. Þorsteini finnst sérstaklega gaman að takast á við mismunandi áskoranir.

Styrkleikar og fjölbreytni

Þorsteinn telur sig sterkari í brekkum en hefur líka gaman af götu- og brautarhlaupum. Hann hefur hug á að taka 1.500 metra og jafnvel 3.000 metra hlaup á braut í vetur til að reyna að bæta sig í þeim vegalengdum. Brautarhlaup eru mælanlegri og betri til samanburðar en utanvegahlaupin.

Áhugi hans liggur þó mest í náttúrunni, enda er hann úr sveit þar sem hann var vanur að vera í fjöllum og smala og telur hann það vera góðan grunn. Einnig telur hann sig búa að grunni úr fótbolta, sem hann spilaði í um 10 ár. Fótboltinn gaf honum góða fótavinnu, spretti og hliðarhreyfingar.

Þorsteinn sagði líka að það væri ekki óvenjulegt að utanvegahlauparar keppi líka í götu- og brautarhlaupum. Bestu hlauparar heims gera það til að vinna í hraðanum, sem er mikilvægt jafnvel fyrir langar vegalengdir. Það gerir það auðveldara að hlaupa hægar og hjálpar til við að rétta úr líkamsstöðunni.

Plön fyrir komandi ár

Aðalmarkmiðið Þorsteins í ár er Evrópumeistaramótið í Slóveníu í byrjun júní. Hann hefur verið valinn í hópinn sem fer þangað. Brautin á EM er um 53 km með 2.500 hæðarmetrum og fer ekki upp í háfjallaloft, sem hann er ánægður með þar sem það er áskorun fyrir Íslendinga að aðlagast slíkum aðstæðum.

Hann er skráður í Laugaveginn, sem er fimm vikum eftir EM, sem hentar vel til að ná að hvíla sig og undirbúa sig. Hann stefnir einnig á að taka þátt í Akrafjallshlaupinu sem „tune up“ eða æfingahlaup fyrir stærri keppnir.

Hann hefur breytt nálgun sinni á þátttöku í hlaupum og velur nú 3-4 stór markmið yfir sumarið og setur allan fókus á þau. Önnur hlaup eru notuð sem æfingakeppnir þar sem hann hvílir ekki sérstaklega fyrir fram en gefur samt allt í þau.

Góð ráð fyrir hlaupara

Þorsteinn ráðleggur öllum hlaupurum, byrjendum jafnt sem lengra komnum, að halda í gleðina í sportinu.

Ef maður er orðinn þreyttur og finnst þetta leiðinlegt er mikilvægt að rifja upp af hverju maður byrjaði og hvað veitir manni gleði (t.d. að fara í fjöllin, hlaupa hratt á braut, skrá sig í keppni).

Gleðin og ánægjan eiga að vera hvatinn, ekki árangurinn. Árangurinn fylgir svo í kjölfarið.